Nowe artykuły:
Zayed National Museum – pustynna rzeźba Foster + Partners

Zayed National Museum – pustynna rzeźba Foster + Partners

Powstaje kolejne, po chińskim Ordos, nowe centrum kulturalne ulokowane na skraju pustyni. Mowa o Naro­dowym Muzeum im. Zayed, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (ZEA). Projekt łączy tradycję, technikę i piękno w biomimetycznym duchu. Bez wątpienia niedługo będzie to jedna z ikon ZEA oraz bionicznej architektury światowej.

Kontekst

R rezentowana budowla ma być muzeum. Ma to być pomnik na cześć zmarłego Sheikhaayed bin Sultan Al Nahyana, założyciela i prezydenta ZEA. Muzeum Zayed będzie centralnym punktem kulturowej dzielnicy Saadiyat Island i będzie przedstawiać historię, kulturę oraz przemiany społeczne i gospodarcze Emiratów Arabskich. Saadiyat Island znajduje się w odległości 500 metrów od wybrzeża Abu Dhabi i jest obecnie największym założeniem urbanistycznym w trakcie budowy w Zatoce Perskiej. W międzynarodowym konkursie architektonicznym na jego zaprojektowanie wzięło udział dwanaście wiodących firm architektonicznych. Zwyciężyła bardzo znana pracownia Foster + Partners. Projekt ma być zrealizowany do 2020 roku.

Idea

Głównym motywem architekta było połączenie efektywności energetycznej i nowoczesnej formy z elementami tradycyjnego wzornictwa, żeby stworzyć budynek zrównoważony, przyjazny i kulturowo zintegrowany z jego miejscem. Aby podkreślić miłość Sheikha Zayeda do przyrody, muzeum zostało ulokowane na terenie ogrodu krajobrazowego. Przestrzenie wystawiennicze są umieszczone wewnątrz sztucznie usypanego kopca. Galerie znajdują się u podstaw pięciu wież zbudowanych z lekkich konstrukcji stalowych. Forma wież nawiązuje do kształtu piór. Budynek zainspirowany dynamiką lotu sokoła i lekką konstrukcją jego piór odzwierciedla miłość Sheikha Zayeda do sokolnictwa.

Holistyczne projektowanie

Podejście holistyczne, typowe dla projektów Foster + Partners, dotyczy w wypadku tego projektu formy muzeum, która pełni jednocześnie funkcje: konstrukcyjną, oświetleniową, wentylacyjną i chłodniczą. Wieże zwane zamiennie słonecznymi, wiatrowymi lub chłodzącymi są także swoistymi heliostatami. Wszystkie pomieszczenia wystawiennicze ukryto pod chłodną ziemią. Ponad wszystko całość jest spójna i piękna. W tej architekturze nie ma zbędnych elementów, nie ma przypadku, każdy detal jest uzasadniony i wielofunkcyjny.

Wernakularna architektura i bioklimatyka

Tradycyjne wieże chłodnicze miały na celu wyłapywanie chłodnej bryzy wiejącej znad morza. Chłodne powietrze opadało na dziedziniec domu mieszkalnego. Jeśli wiatr był gorący, powietrze było nawilżane u szczytu wieży dzięki specjalnym pojemnikom na wodę. Parowanie wody pochłania energię cieplną i ochładza powietrze. Słoneczne wieże Muzeum Zayed działają odwrotnie. W tym przypadku postanowiono wykorzystać konwekcję oraz chłód gruntu. Wieże podgrzewają się od promieni słonecznych i działają jak kominy termiczne. Rozgrzane, rozrzedzone powietrze unosi się ku górze, wymuszając napływ świeżego chłodnego powietrza czerpanego z gruntowego kolektora umieszczonego bezpośrednio pod muzeum.

Wnętrza

Z zewnątrz lekkie konstrukcje stalowe oglądane z perspektywy wnętrza dają niezwykle monumentalny efekt światła spływającego po ścianach wież. Hol główny znajduje się pod ziemią. Łączy ze sobą sklepy, kawiarnie, audytoria i nieformalne przestrzenie dla przedstawień i tańców. Starannie projektowane naturalne oświetlenie kieruje się na eksponaty umieszczone w niszach lub na kamiennych cokołach, które wznoszą się płynnie z poziomu podłogi. Wnętrza restauracji zaprojektowano nawiązując do bogactwa i gościnności beduińskich namiotów. Tradycyjne majlis (miejsca do obrad, siedzenia) oraz pomieszczenia VIP wychodzą na centralny dziedziniec, z którego można zobaczyć z bliska wieże wiatrowe.

Biomimitektura

Dynamiczna bryła i materiałowo-konstrukcyjne elementy współgrają, aby stworzyć spektakularny, ale przyjazny w odbiorze dodatek do panoramy Saadiyat Island. Naturalność i lekkość jest oddana nie tylko poprzez organiczną, asymetryczną, dynamiczną formę, ale również poprzez blask i rytm cieniutkich stalowych strun konstrukcyjnych. Obiekt mieni się w słońcu, tak jak mienią się pióra albo liście. Oto mamy bioinspirowalną rzeźbę i budynek w jednym. Biomimitektura nie tylko jest podobna do natury. Tak jak wszystko w naturze jest formowana energią.

Źródło foto.

Comments

comments

About The Author

http://progg.eu/wp-content/uploads/ap_avatars/0736335ead975d297feb3cf68fc1352f.jpg

Architekt wyspecjalizowany w niskoenergetycznym projektowaniu. W 2007 r. ukończyła Wydział Architektury i Urbanistyki na Politechnice Gdańskiej. W tym samym roku otrzymała nagrodę specjalną burmistrza Miasta Kwidzyna za analizę historyczną i opracowanie koncepcji hotelu „Szkoła Łacińska”. W 2010 roku otrzymała dyplom Studium podyplomowego „Budownictwo energooszczędne i pasywne oraz ocena energetyczna budynków” na Politechnice Poznańskiej. Rok później zdobyła wyróżnienie równorzędne w konkursie DOM EKOLOGICZNY czasopisma MURATOR. W 2012 r. III-cie miejsce w konkursie na nową siedzibę WFOŚiGW w Gdańsku - biurowiec zeroenergetyczny. Od 2010 roku prowadzi firmę „AP15 Architektura Pasywna”, na stałe współpracuje z Marcinem Sienkowskim i firmą MS ARCHITECT.

Related posts

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *